ਕੈਂਸਰ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।ਕੈਂਸਰ ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ – ਮੌਜੂਦਾ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ, ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਵਧਦੀ ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਖਪਤ, ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਅਯੋਗਤਾ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ – ਐਡਵੋਕੇਟ ਕਿਸ਼ਨ ਸੰਮੁਖਦਾਸ ਭਵਾਨੀ, ਗੋਂਡੀਆ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰਗੋਂਡੀਆ ///ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ (ਡਬਲ ਯੂਏ ਚਓ) ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਏਜੰਸੀ, ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਏਜੰਸੀ ਫਾਰ ਰਿਸਰਚ ਆਨ ਕੈਂਸਰ (ਆਈਏਆਰਸੀ) ਦੁਆਰਾ 8 ਜੁਲਾਈ, 2026 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗਲੋਬਲ ਸਟੇਟਸ ਰਿਪੋਰਟ ਆਨ ਕੈਂਸਰ 2026, ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਨੀਤੀ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ, ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ, ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਆਮ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਿਹਤ ਰਿਪੋਰਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸੰਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਵਧਦੀ ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਖਪਤ, ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ, ਸਰੀਰਕ ਅਯੋਗਤਾ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਨਿਦਾਨ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਘਾਟ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਤਾਂ 2050 ਤੱਕ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਹਰ “ਕੈਂਸਰ ਸੁਨਾਮੀ” ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਨਾਮੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹਾਵੀ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਆਰਥਿਕਤਾ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗੀ। ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲਗਭਗ ਨੌਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਰਦ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮਰਨ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੌਜੂਦਾ ਰੁਝਾਨ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 2050 ਤੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ 35 ਮਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਜੂਦਾ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣੀ ਹੈ। ਮੈਂ, ਐਡਵੋਕੇਟ ਕਿਸ਼ਨ ਸੰਮੁਖਦਾਸ ਭਵਨਾਨੀ, ਗੋਂਡੀਆ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਰਿਪੋਰਟ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦਬਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਇਲਾਜ ਦੀ ਲਾਗਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੇਗੀ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰਿਪੋਰਟ ਇਹ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਅਸਮਾਨਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਵੀ ਹੈ। ਉੱਚ-ਆਮਦਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਧੁਨਿਕ ਨਿਦਾਨ, ਉੱਨਤ ਇਲਾਜ, ਕੈਂਸਰ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਅਤੇ ਬੀਮਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਚਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਘੱਟ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਆਮਦਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਰ ਨਾਲ ਨਿਦਾਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ, ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਰੇਡੀਓਥੈਰੇਪੀ ਅਤੇ ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਪਹੁੰਚ, ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਦਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਿਹਤ ਸੰਕਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਿਹਤ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।ਦੋਸਤੋ, ਰਿਪੋਰਟ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਡਬਲਯੂਏਚਓ ਦੇ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 10 ਵਿੱਚੋਂ 1 ਵਿਅਕਤੀ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਂਸਰ ਹੋਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਲਗਭਗ 100 ਵਿੱਚੋਂ 7 ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੌਜੂਦਾ ਰੁਝਾਨ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਗਲੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਹਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਲਈ, ਸਗੋਂ ਪੂਰੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਿਸਟਮ, ਉਦਯੋਗ, ਸਿੱਖਿਆ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ।ਦੋਸਤੋ, ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਦੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਕਾਰਕ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਦਲਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ, ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਭੋਜਨਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਖਪਤ, ਮੋਟਾਪਾ, ਘੱਟ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ, ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਖਪਤ, ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਰਸਾਇਣਕ ਦੂਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ, ਉਦਯੋਗਿਕ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਲਾਗ, ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ, ਅਨਿਯਮਿਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਉਮਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਿਹਤਰ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀ ਹੋਈ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਵੀ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਗਲੋਬਲਕੈਨ ਦੇ ਨਵੀਨਤਮ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਛਾਤੀ ਦਾ ਕੈਂਸਰ, ਮੂੰਹ ਦਾ ਕੈਂਸਰ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਦਾ ਕੈਂਸਰ, ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਂਸਰ ਅਤੇ ਕੋਲੋਰੈਕਟਲ ਕੈਂਸਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੰਬਾਕੂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੈਂਸਰ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਂਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹਨ। ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਾੜਾ ਹੈ।ਦੋਸਤੋ, ਰਿਪੋਰਟ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੋਜ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਮਾਜ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਤੁਲਿਤ ਖੁਰਾਕ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਸਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੋਟਾਪੇ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਬੀ ਅਤੇ ਐਚਪੀਵੀ ਲਈ ਟੀਕਾਕਰਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਜਾਂਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਰੋਕਥਾਮਯੋਗ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਕੈਂਸਰ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਮਰ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਆਮਦਨ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬੋਝ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਧੇ ਡਾਕਟਰੀ ਖਰਚੇ, ਅਸਿੱਧੇ ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲਾਗਤ, ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਕ ਕਿਰਤ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਖਰਬਾਂ ਡਾਲਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਦੋਸਤੋ, ਰਿਪੋਰਟ ਤੇਜ਼ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਇਮਯੂਨੋਥੈਰੇਪੀ, ਟਾਰਗੇਟਡ ਥੈਰੇਪੀ, ਜੀਨ-ਅਧਾਰਤ ਥੈਰੇਪੀ,ਆਰਟੀਫੀਸ਼ੀਅਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ- ਅਧਾਰਤ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕਸ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਵਾਈ ਵਰਗੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਨੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਨਵੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹਨਾਂ ਤਰੱਕੀਆਂ ਦੇ ਲਾਭ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਸਮਾਨਤਾ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਨੀਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਰਿਪੋਰਟ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਰਣਨੀਤਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਬਿਹਤਰ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ, ਬਿਹਤਰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਮੁੱਲ। ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲ ਬਣਾਉਣਾ, ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ, ਸਿਹਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਸਮਾਜ ਲਈ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸਿਹਤ ਕਵਰੇਜ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੈਂਸਰ ਰਜਿਸਟਰੀਆਂ, ਖੋਜ, ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ, ਜਨਤਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਬਰਾਬਰ ਇਲਾਜ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।ਦੋਸਤੋ, ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਭਾਰਤ ਲਈ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ ਭਾਰਤ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਕੇਂਦਰ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਂਸਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਡਿਜੀਟਲ ਸਿਹਤ ਮਿਸ਼ਨ, ਐਚਪੀਵੀ ਟੀਕਾਕਰਨ, ਤੰਬਾਕੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਮੁਹਿੰਮਾਂ, ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਇਲਾਜ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਸਿਹਤ ਸਿੱਖਿਆ, ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ, ਨਿਯਮਤ ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਨਸ਼ਾ-ਮੁਕਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨ ਅੰਦੋਲਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਪਰੋਕਤ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਵਿਗਿਆਨੀ, ਡਾਕਟਰ, ਉਦਯੋਗ, ਸਿਵਲ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਹਰ ਨਾਗਰਿਕ ਰੋਕਥਾਮ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਇਲਾਜ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਭਾਵੀ ਕੈਂਸਰ ਸੁਨਾਮੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਟਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ 2050 ਤੱਕ, ਕੈਂਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਕਾਸ, ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਬੇਦਾਅਵਾ: ਇਹ ਲੇਖ ਜਨਤਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿਹਤ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਲਾਹ, ਨਿਦਾਨ, ਜਾਂ ਇਲਾਜ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਕੈਂਸਰ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰੋ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।-ਕੰਪਾਈਲਰ ਲੇਖਕ – ਕੈਂਸਰ ਮਾਹਿਰ ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਸਾਹਿਤਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੇਖਕ ਚਿੰਤਕ ਕਵੀ ਸੰਗੀਤ ਮੀਡੀਆ ਸੀਏ (ਏਟੀਸੀ) ਐਡਵੋਕੇਟ ਕਿਸ਼ਨ ਸੰਮੁਖਦਾਸ ਭਵਨਾਨੀ ਗੋਂਡੀਆ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ 9226229318
Leave a Reply