ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ
ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਸ਼ੁਭਾਰੰਭ ਸਵੇਰੇ 10:00 ਵਜੇ ਹੋਇਆ, ਜਦਕਿ ਸੰਮੇਲਨ ਸੈਸ਼ਨ 11:00 ਵਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਕਾਰੀ-ਤੋਂ-ਸਹਿਕਾਰੀ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਪਾਰ, ਸੰਸਥਾਗਤ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਮੰਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤੀਭਾਗੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਰਆਈਸੀਐੱਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਡਾ. ਰਾਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡੂੰਘੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਢਾਂਚਾਗਤ ਸਹਿਭਾਗੀਤਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਸੰਬੋਧਨ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਸ਼ੰਥਾ ਜਯਾਰਥਨੇ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਨੀਤੀਗਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਅਤੇ ਦੁਵੱਲੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀਆਂ ਉੱਭਰ ਰਹੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ।
ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਮੁੱਲ-ਵਰਧਿਤ ਉਤਪਾਦਾਂ, ਮੱਛੀ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਕਾਰੀ-ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਵਪਾਰ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ; ਸਿਖਲਾਈ, ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ-ਟੂਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਂਝੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ; ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਸਥਾਗਤ ਸਹਿਯੋਗ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਠੋਸ ਸਹਿਯੋਗਾਤਮਕ ਮਾਰਗਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਸੰਭਾਵਿਤ ਪਾਇਲਟ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਸਮਝੌਤਿਆਂ (ਐਮਓਯੂ) ਅਤੇ ਐਕਸਚੇਂਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ‘ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਦਮ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
Leave a Reply